مقدمه ای بر آنژیوگرافی

آنژیوگرافی یک فناوری معاینه کمکی است. در دوران پیشرفته تکنولوژی مدرن، معمولا از فناوری آنژیوگرافی در تشخیص و درمان بیماری های بالینی مختلف استفاده می شود که به پزشکان کمک می کند بیماری را به موقع پیدا کنند، پیشرفت بیماری را کنترل کنند و بقای بیماران را به طور موثر بهبود بخشند. نرخ. آنژیوگرافی یک روش تشخیص مداخله ای است که در آن عامل تصویربرداری به داخل رگ خونی تزریق می شود. از آنجایی که اشعه ایکس نمی تواند به عامل تصویربرداری نفوذ کند، آنژیوگرافی می تواند به طور دقیق مکان و درجه بیماری عروقی را منعکس کند. اما آنژیوگرافی نیز یک معاینه تهاجمی است و واکنش های آلرژیک زیادی وجود دارد:

① واکنش های آلرژیک فوری: از جمله خارش، کهیر، آنژیوادم، برونکواسپاسم، افت فشار خون و سنکوپ، که شایع ترین آنها کهیر است. اکثر این واکنش ها خود محدود شونده هستند و به سرعت به داروهای آدرنرژیک و آنتی هیستامین پاسخ می دهند، اما احتمال مرگ و میر را نمی توان نادیده گرفت.

②واکنش آلرژیک تاخیری: واکنش آلرژیکی است که 1 تا 3 روز پس از تزریق ماده حاجب رخ می دهد که عمدتاً به صورت خارش و کهیر ظاهر می شود.

آنژیوگرافی از این ویژگی برای تشخیص بیماری عروقی از طریق تصویر نمایش داده شده توسط عامل تصویربرداری تحت اشعه ایکس استفاده می کند.

ماده حاجب آنژیوگرافی معمولاً معرف ید است. در موارد نادری که استفاده از معرف ید منع مصرف دارد، از دی اکسید کربن به عنوان ماده حاجب استفاده می شود.