آنچه باید درباره اشعه ایکس بدانیم

درباره اشعه ایکس

اشعه ایکس یک موج الکترومغناطیسی با فرکانس بسیار بالا، طول موج بسیار کوتاه و انرژی بالا است. فرکانس و انرژی اشعه ایکس پشت پرتو گاما قرار دارد. فرکانس 30PHz-300EHz، طول موج 1pm-10nm و انرژی 124eV-1.24MeV است. اشعه ایکس دارای نفوذ است، اما تفاوت هایی در چگالی و ضخامت بین بافت های انسانی وجود دارد. هنگامی که اشعه ایکس از طریق بافت های مختلف بدن انسان نفوذ می کند، درجه جذب متفاوت است. پس از پردازش تصویربرداری، می توان تصاویر مختلفی را به دست آورد.

کاربرد اشعه ایکس در زمینه پزشکی

اشعه ایکس در تشخیص پزشکی عمدتا بر اساس نفوذ اشعه ایکس، جذب افتراقی، حساسیت به نور و فلورسانس استفاده می شود. سه نوع اصلی از تجهیزات تصویربرداری اشعه ایکس وجود دارد که عبارتند از: دستگاه اشعه ایکس، توموگرافی کامپیوتری و سیستم آنژیوگرافی تفریق دیجیتال (سیستم DSA).

سیستم DSA یک فناوری جدید تصویربرداری پزشکی پس از ظهور CT در دهه 1980 است. این ترکیبی از کامپیوتر و آنژیوگرافی سنتی اشعه ایکس است. در حال حاضر، فناوری DSA به یک فناوری ضروری در آنژیوگرافی و درمان مداخله ای عروقی تبدیل شده است.

محافظت در برابر اشعه ایکس

1. حفاظت از کارکنان

کارکنان نباید هیچ قسمتی از بدن را در معرض اشعه ایکس اولیه قرار دهند و در صورت امکان از عمل دستی مستقیم تحت فلوروسکوپی خودداری کنند. در طول فلوروسکوپی باید از انواع تجهیزات حفاظتی استفاده شود. از ویزور برای محدود کردن میدان دید نافذ، کاهش میلی آمپر و کوتاه کردن زمان نوردهی تا حد امکان استفاده کنید. قبل از فلوروسکوپی باید سازگاری کافی با تاریکی وجود داشته باشد تا در کمترین زمان تصویر فلوروسکوپی خوبی به دست آید. از تماس با پرتوهای پراکنده، که عموماً توسط صفحات سربی مسدود شده است، خودداری کنید.

2. حفاظت از بیمار

بیمار باید فاصله مشخصی را از لوله اشعه ایکس حفظ کند. ضخامت مشخصی از ورق آلومینیومی باید در زیر پنجره لوله اضافه شود تا اشعه ایکس با امواج بلند با نیروی سوراخ ضعیف کاهش یابد. بیمار باید از معاینات مکرر و معاینات مجدد غیر ضروری در مدت زمان کوتاه خودداری کند.